di 29 sep / 20.30 uur
/
€10,50
Bestel tickets
Bestel tickets
Skinnie & Band
Muziekcafé op Dinsdag
di 29 sep / 20.30 uur
/
€10.5
Bestel tickets
Bestel tickets
Een band èn een cd om te koesteren:
De balans tussen vreugde en verdriet
“Ich wil truk nao vreuger”, zingt Skinnie op zijn nieuwe plaat. Dat zegt iets over Skinnie die dit jaar zijn 60steverjaardag vierde. Maar het zegt ook iets over deze tijd, waaraan hij maar niet wil wennen. Niet omdat vroeger alles beter was, maar omdat vroeger beter voelde dan vandaag.
Want ja, soms weet je het niet meer. Of je nu naar links moet of naar rechts, of juist in het midden moet blijven. En soms gaat het leven je “aan de priej”. Maar Skinnie zou Skinnie niet zijn als hij de luisteraar geen arm om de schouder legt. Hij kent het gevoel maar al te goed en weet hoe hij kan troosten. Noem het levenservaring. Gedeelde smart is halve smart.
“Laot mich mer allein zin”, zingt hij. Levend in een wereld waar geen antwoorden te krijgen zijn, vaart hij verder op eigen kracht. Laat hem maar zwakker dan de rest zijn. Hij heeft genoeg aan zijn eigen lach. Sterk.
In zekere zin balanceren bijna alle liedjes evenwichtig tussen vreugde en verdriet. Want hoe verdrietig het leven ook zijn kan, hoe de schoen ook wringt en hoezeer ook van alles tegen kan zitten, er is altijd een mogelijkheid om er weer het beste van te maken.
In ‘Ut maak niks oet’ schildert hij een mooi portret van iemand die het allemaal niks meer kan schelen. Ze doen toch niet wat ze zeggen, dus wat maakt het uit.
‘Zo lang’ is misschien wel het allermooiste nummer van de plaat. “Zo lang er bloemen zijn, blijf ik kijken”, zingt Skinnie. “En als ik niks meer kan zien, dan ruik ik ze nog.” Hij gelooft in de eenvoud van het leven. “Een klein gebaar, een glimlach, een hand op een schoot.” Hij gelooft dat we samen moeten blijven. Want alleen is maar alleen en het leven is te kort.
Muzikaal heeft de Sittardse zanger en componist het weer helemaal voor elkaar. Dit is volromige muziek voor rijpe liefhebbers, gemaakt door een voortreffelijke band. Met een heerlijke ritmetandem van twee ervaren rotten: Philip Kerkhofs op drums en Eric Coenen op bas. Geflankeerd door luchtige, zwierige en speelse gitaren van Skinnie en Tom Lanjouw. Een band èn een cd om te koesteren, zo mooi.
Skinnie - zang, gitaar
Tom Lanjouw - gitaar
Eric Coenen - basgitaar
Philip Kerkhofs - drums
VVK en reserveringen €10,50
Avondkassa €12,25
De balans tussen vreugde en verdriet
“Ich wil truk nao vreuger”, zingt Skinnie op zijn nieuwe plaat. Dat zegt iets over Skinnie die dit jaar zijn 60steverjaardag vierde. Maar het zegt ook iets over deze tijd, waaraan hij maar niet wil wennen. Niet omdat vroeger alles beter was, maar omdat vroeger beter voelde dan vandaag.
Want ja, soms weet je het niet meer. Of je nu naar links moet of naar rechts, of juist in het midden moet blijven. En soms gaat het leven je “aan de priej”. Maar Skinnie zou Skinnie niet zijn als hij de luisteraar geen arm om de schouder legt. Hij kent het gevoel maar al te goed en weet hoe hij kan troosten. Noem het levenservaring. Gedeelde smart is halve smart.
“Laot mich mer allein zin”, zingt hij. Levend in een wereld waar geen antwoorden te krijgen zijn, vaart hij verder op eigen kracht. Laat hem maar zwakker dan de rest zijn. Hij heeft genoeg aan zijn eigen lach. Sterk.
In zekere zin balanceren bijna alle liedjes evenwichtig tussen vreugde en verdriet. Want hoe verdrietig het leven ook zijn kan, hoe de schoen ook wringt en hoezeer ook van alles tegen kan zitten, er is altijd een mogelijkheid om er weer het beste van te maken.
In ‘Ut maak niks oet’ schildert hij een mooi portret van iemand die het allemaal niks meer kan schelen. Ze doen toch niet wat ze zeggen, dus wat maakt het uit.
‘Zo lang’ is misschien wel het allermooiste nummer van de plaat. “Zo lang er bloemen zijn, blijf ik kijken”, zingt Skinnie. “En als ik niks meer kan zien, dan ruik ik ze nog.” Hij gelooft in de eenvoud van het leven. “Een klein gebaar, een glimlach, een hand op een schoot.” Hij gelooft dat we samen moeten blijven. Want alleen is maar alleen en het leven is te kort.
Muzikaal heeft de Sittardse zanger en componist het weer helemaal voor elkaar. Dit is volromige muziek voor rijpe liefhebbers, gemaakt door een voortreffelijke band. Met een heerlijke ritmetandem van twee ervaren rotten: Philip Kerkhofs op drums en Eric Coenen op bas. Geflankeerd door luchtige, zwierige en speelse gitaren van Skinnie en Tom Lanjouw. Een band èn een cd om te koesteren, zo mooi.
Skinnie - zang, gitaar
Tom Lanjouw - gitaar
Eric Coenen - basgitaar
Philip Kerkhofs - drums
VVK en reserveringen €10,50
Avondkassa €12,25